De versleten fluit

Een weekend zonder ijshockey dat gaat niet, althans niet voor een vrouwtje zo als ondergetekende. Alzo trok ik de stoute schoenen aan en repte mij richting Kardinge, want daar zou het eerste divisie team GIJS 2 het opnemen tegen Tilburg Trappers 3. Voor de feestelijke gelegenheid was er een programmaboekje en het puckspel.

Dat kon een harde dobber worden, want de Gijsies op de vijfde plaats en de Trappers ongeslagen nummer één. En die harde dobber bleek een spektakel te worden. Wie moed heeft mag verder lezen en anders ga je maar lekker een bakkie leut nemen of van mijn part weer naar bed.

Stefan Vespa mocht het Groningse doel verdedigen.

De eerste periode startte met het inpikken van de puck door de Trappers richting Stefan, maar die begon ook gelijk te redden, niet een keer maar meerdere keren. Aan de goede kant werd de kans gemist. Opnieuw een redding en daarna een kans om te zoenen. Aha ook nog een straf voor een Trapper. Het werd wat rollebollen op het gladde ijs. Het bekende PP wat doe je er mee, heel goed geraden niets. Nog een goed schot, gevangen. Oei en toen begon het lieve leven, weer een Trapper straf en even later nog een ernaast met maar liefst 25+10+20 en dan nog de gewone 2 minuten. Dat alles leverde een hevige discussie op. Hèhè eindelijk verder, oh nee nog effe gezellig gedrieën babbelen. Tenslotte 5 Gijsies tegen 3 Trappertjes. En weer discussie bij de Trappers bank en toen de toeter. Ik was inmiddels toeter. Enfin wat nou weer? Nou niks. Ook de PP leverde niets op. Weer vier Trappers. Opnieuw een opstootje op het ijs, maar geen straffen. Tot mijn stomme verbazing kwam Stefan uit zijn doel, kennelijk als doel om een speler meer op het ijs te hebben. Heel even dan en weer terug in zijn hol. Goed schot goede doel, geen punt. Weer een Trapper straf en nota bene een aanval op Stefan, die keurig schade voorkwam. En zo ging het af en aan met kansen, reddingen, straffen en richting pauze. Ter afsluiting van de eerste periode ontstond een gigantische vechtpartij. Ik vluchtte naar mij paffertje in de regen, deze periode had al met al veel te lang geduurd en daar wordt een oud vrouwtje erg moe van. Stand nog steeds 0-0.

Afwachten wat de tweede periode zou brengen. Nou dat was een verrassing, een onaangename. Wij troffen twee Gijsies op de strafbank en geen ene Trapper, terwijl wij toch stellig meenden dat de Trappertjes waren begonnen met trappen. Maar ja, wie zijn wij??? De puck ging overigens gelijk de verkeerde kant op en Stefan kon weer aan de slag. Zonder schade raakte GIJS op volle sterkte (dat vind ik toch zo chic klinken). Retour en nog eens retour enzo verder. Tot helaas Tilburg 0-1 scoorde. Ik kreeg een stijve nek van het heen en weer kijken. GIJS kreeg weer straf, doch wij meenden dat de gozer er niets aan had kunnen doen dat het Trappertje viel. Ging goed. Omgekeerd viel een GIJS door een Trapper en daar volgde geen straf op, dan zakt je toch alles af. Maar de gelijkmaker werd gescoord door Dion Kunst met assist van Mike Groenhof, 1-1, hoera. Afwisselend ging het verder, valpartijen, weer overleg en even later 1-2. Redden, redden was het motto voor Stefan en hij werd bedolven onder een kluwen spelers. Een slokje water hielp hem weer op de pikkels. Weer gekwebbel en straf voor GIJS, weer overleg en dat resulteerde in straf Trapper, tongejongejonge. Stefan redde naar het einde der periode.

Dat redden zette hij voort in de derde periode. Een mooie kans aan de goede kant werd gevangen. De Trappers oogstten nog een aantal straffen in deze periode, de Gijsies waren braaf. Kans gevangen, kans gestopt, reddingen van Stefan, doch hij kon niet voorkomen dat het 1-3 werd. Rollebollen aan de lopende band. Jammer van 1-4. Stefan bleef het druk houden en werd ook een keer door de lat geholpen. Bovendien ging het doel ook nog tippelen. Een Trapper wilde het hoekje om, doch het was zijn tijd nog niet, de poging mikslukte. Dertien seconden voor het einde nog straf voor een Trapper, doch dat zette geen zoden meer aan de dijk.

Op zich helemaal geen gek resultaat tegen de ongeslagen nummer één, en ze hebben het ook niet cadeau gekregen. Er waren zeer veel reddingen van Stefan, maar ook aardig wat kansen voor GIJS. Jammer van die vreselijk lange eerste periode, de beide andere perioden waren prettiger om naar te kijken, want er viel namelijk wat te kijken, ijshockey in plaats van vallen en kwekken. De fluit van de scheids zal overigens wel versleten zijn.

 

hedi-colums 

Nieuwsbrief GIJS